Nederland heeft al jaren ambitieuze plannen om de industrie productiever, innovatiever en digitaler te maken. In de praktijk blijft de impact daarvan echter achter. Volgens Smart Industry is er sprake van een duidelijke kloof tussen strategie en uitvoering. Met de nieuwe productiviteitsagenda wordt nadrukkelijk ingezet op het dichten van die kloof, niet door nieuwe plannen te formuleren, maar door bestaande initiatieven beter toe te passen en op te schalen.

De agenda legt daarbij een sterke nadruk op digitalisering. Technologieën zoals data-analyse, automatisering en slimme productiesystemen worden gezien als belangrijke aanjagers van productiviteitsgroei. Tegelijkertijd blijkt dat veel bedrijven, met name in het mkb, deze toepassingen nog onvoldoende benutten. Het vergroten van de adoptie van deze technologieën vormt daarom een belangrijk onderdeel van de aanpak.

Een tweede belangrijk punt is opschaling. Veel innovaties blijven steken in pilots of losse projecten, zonder dat ze breder worden toegepast. Volgens Smart Industry ligt hier een belangrijke verklaring voor de achterblijvende productiviteitsgroei. Door succesvolle toepassingen sneller en breder uit te rollen, moet de impact van innovaties worden vergroot.

Samenwerking speelt hierin een centrale rol. De agenda benadrukt het belang van ecosystemen waarin bedrijven, kennisinstellingen en overheden gezamenlijk optrekken. Initiatieven zoals fieldlabs fungeren daarbij als plekken waar nieuwe technologieën kunnen worden getest en toegepast in een praktijkomgeving.

Voor regio’s zoals Noord-Nederland sluit deze aanpak aan bij bestaande ontwikkelingen. De regio beschikt over meerdere fieldlabs en kennisinstellingen en heeft al ervaring met samenwerking rond industrie en digitalisering. Tegelijkertijd ligt hier ook een uitdaging. Juist buiten de Randstad blijkt het lastiger om innovaties op te schalen en breed toe te passen.

De productiviteitsagenda onderstreept daarmee dat productiviteitsgroei niet alleen afhankelijk is van nieuwe technologie, maar vooral van de mate waarin bestaande innovaties daadwerkelijk worden geïmplementeerd. Daarmee verschuift de aandacht van plannen maken naar uitvoeren.